Picture 1 of 8

Η επίσκεψη της Άλκη Ζέη στο σχολείο μας

Μόλις ξεκίνησε η νέα σχολική χρονιά, βάλαμε στόχο την ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων. Αποφασίσαμε να διαβάσουμε το «Μεγάλο περίπατο του Πέτρου» και τη «Μοβ ομπρέλα», της Άλκη Ζέη.

Με το διάβασμα γινόμασταν «ένα» με τους ήρωες. Ζούσαμε τις καταστάσεις που εκείνοι ζούσαν, τις χαρές και τις λύπες τους. Μεταφερόμαστε στην εποχή τους κατά ένα μαγικό, μοναδικό τρόπο. Κι αυτό, χάρη στον παραστατικό  τρόπο με τον οποίο μετέφερε στο χαρτί τις σκέψεις, τις εμπειρίες και τα συναισθήματα η συγγραφέας.

Σκεφτήκαμε λοιπόν να την καλέσουμε στο σχολείο μας και μάλιστα στην τάξη μας. Η μέρα ορίστηκε: 3-4-2012.

Την παραμονή δημιουργήσαμε ένα λεύκωμα με ζωγραφιές από τα βιβλία που διαβάσαμε, με τη βοήθεια της  δασκάλας των εικαστικών.

Και επειδή επιθυμούσαμε να ικανοποιήσουμε όλες τις αισθήσεις , φτιάξαμε και μπισκοτάκια να τα προσφέρουμε στη συγγραφέα.

Η πολυπόθητη μέρα ήρθε! Όλα τα παιδιά μαζεύτηκαν στο προαύλιο να δουν «το ζωντανό θρύλο»! Ήρθε στην τάξη μας και αρχίσαμε ένα καταιγισμό ερωτήσεων: «Από πού προήλθε το όνομά σας», «Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια», «Οι χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν στα βιβλία σας είναι πραγματικοί ή φανταστικοί», « Τι ήταν αυτό που σας ώθησε στο να γράφετε», « Τι νιώθετε γράφοντας ένα βιβλίο»,  «Θαυμάζετε ιδιαίτερα κάποιον συγγραφέα»,κ.λ.π.

Οι απαντήσεις της ειλικρινείς, σαφείς, αφοπλιστικές. Μας καθήλωσε με την ηρεμία της και το γλυκό της χαμόγελο. Μας είπε ότι τα περισσότερα βιβλία της αναφέρονται σε ιστορίες που έχει ζήσει. Κάποιοι ήρωές της είναι πραγματικοί (Πέτρος = το όνομα του γιού της), άλλοι πάλι είναι φανταστικοί, όπως μπορεί να είναι ένα φανταστικό το πορτραίτο ενός ζωγράφου.  Η πρώτη της συγγραφική δουλειά ήταν η δημιουργία μιας σχολικής εφημερίδας κι αυτό χάρη στην προτροπή της Διδώς Σωτηρίου.

Διάβαζε Πηνελόπη Δέλτα και Ιούλιο Βέρν. Με τη Ζωρζ Σαρή τη συνδέει μια ξεχωριστή φιλία από τα γυμνασιακά της χρόνια.

Μας είπε κι άλλα πολλά και δε χορταίναμε να την ακούμε.

Η ώρα κύλησε ευχάριστα και ήρθε η στιγμή του «αποχωρισμού».

Της αφιερώσαμε το παραμύθι μας που πήρε το πρώτο βραβείο πέρσι στο διαγωνισμό παραμυθιού, το λεύκωμα με τις ζωγραφιές  και την αποχαιρετίσαμε ευχαριστώντας την για την ώρα που μας χάρισε.